เขาว่ากันว่า ... ความรัก ออกแบบไม่ได้

 รักของเราก็แบบหนึ่ง รักของอีกคนก็อีกแบบหนี่ง...

 ทุกอย่างมันไม่ได้เป็นอย่างที่ใจเราต้องการเสมอไปหรอกนะ

 มันมีทั้ง สุข และทุกข์

 มีทั้งเจ็บ และทนฝืน เพื่อไม่ให้เจ็บ...

 เพียงเพื่อรักษาความรู้สึกดีๆ ของคนที่เรารักเอาไว้เท่านั้นเอง...

เคยมีเพลงๆ นึง โดนใจมากๆ

ก้อนหินก้อนนั้น~ โรส ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์

 เคยมีใครสักคนได้บอกฉันมา ว่าเวลาใครทำกับเราให้เจ็บช้ำใจ

ลองไปเก็บก้อนหินขึ้นมาสักอัน ถือมันอยู่อย่างนั้นแล้วบีบมันไว้

 บีบให้แรงจนสุดแรง ให้มือทั้งมือมันเริ่มสั่น ใครคนนั้นยิ้มให้ฉัน ถามว่าเจ็บมือใช่ไหม

 * ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง ให้เธอคิดเอาเองว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร

ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง

 ใครมาทำกับเธอให้เจ็บหัวใจ ก็แค่ให้ก้อนหินก้อนนั้น ให้เธอรับมา เพียงเธอจับมันโยนให้ไกลสายตา หรือเธอปรารถนาจะเก็บมันไว้

 หากยังยอมยังแบกไป หัวใจของเธอก็ต้องสั่น หากยังทำตัวแบบนั้น ถามว่าปวดใจใช่ไหม

 [ *, *]

 ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอรับไว้เอง

สุดท้ายแล้ว .... เธอไม่ได้ทำร้ายฉันหรอก ฉันบีบมันแรงไป และฉันก็ยอมรับความเจ็บปวดจากก้อนหินก้อนนั้น ด้วยใจที่คิดเพียงว่าเธอก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน เพราะใจเราคิดไปเอง แบกรับทุกอย่างไว้เองมากกว่า

เธอไม่ได้ผิดหรอก ฉันซะอีก ที่เจ็บ เพราะความคิดที่เข้าข้างตัวเองแบบนั้น และท้ายที่สุด ความเจ็บปวดฉันก็ต้องเก็บไว้เองคนเดียว จากความคิดที่ฉันเข้าข้างตัวเอง

มันไม่ใช่ว่าใครทำร้ายเราหรอก เพียงแต่เราไปเก็บมันเอาไว้ ไปเก็บมันมาคิด

 คิดแล้วไม่ได้เป็นอย่างที่เราคาดไว้ ... มันก็เจ็บ

 เหมือนๆกับบีบก้อนหินก้อนหนึ่ง ที่เราคิดไปเอง ว่าก้อนหินก้อนนั้นจะรู้สึกไปกับเราด้วย

 สุดท้าย ก้อนหินกลับไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด เพียงแต่เราบีบมันไว้ จนมือเราเจ็บนั่นเอง

ขอโทษเธอนั้นนะ ที่เราทำให้เธอลำบากใจ

 ขอโทษใจเรา ที่ไม่มั่นคง เผลอไปคิดเข้าข้างตัวเอง

 โทษหัวใจตัวเองที่คิดเกินเลย คิดเข้าข้างตัวเองมากเกินไป ทั้งๆที่ก้อนหินก้อนนั้น อาจไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้

 ทุกอย่างมี 2 ด้าน วงเล็บ ยังมี 2 ด้านเลยเนอะ....

 ขอโทษด้วยนะ . . . กับผู้ชายคนหนึ่ง ที่ดันเผลอรักเธอซะหมดหัวใจ

 เผลอคิดไปเองฝ่ายเดียว สุดท้ายคนที่ต้องเจ็บ ... ก็คือเราเอง

อยากจะบอกเธอว่า อย่างน้อยแต่นี้ต่อไป เธอคงไม่ต้องเจ็บปวดเพราะฉัน และฉันเอง ก็จะไม่บีบก้อนหินก้อนนั้นให้เจ็บปวดอีกต่อไป ขอเพียงเราเป็นเพื่อนกัน ด้วยมิตรภาพ และน้ำใจที่ฉันเต็มใจช่วยเหลือ แค่นั้นพอ นั่นคือความสุข ว่าอย่างน้อย เพื่อนของฉันคนนี้ ก็มีความสุข และพร้อมจะเป็นเพื่อนของฉันก้าวเดินทับร่องรอยของความเจ็บปวด ... ให้จางหายไป

 ขอเพียงความรู้สึกดีๆให้แก่กัน เพียงเพราะฉันเป็น "เพื่อน" คนหนึ่งเท่านั้น และฉันจะไม่เจ็บปวดเพราะความคิดและหัวใจของฉันอีก.... ขอโทษนะ ที่เราเป็นได้เพียงเพื่อนกันเท่านั้นจริงๆ

"เราเป็นเพื่อนกันนะ เพื่อมิตรภาพที่ยั่งยืนและความรู้สึกดีๆที่มีต่อกัน ขอเพียงความทรงจำดีๆ เก็บไว้ในใจเราก็พอ"